Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2011/14560 E. 2012/13191 K. 18.12.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/14560
KARAR NO : 2012/13191
KARAR TARİHİ : 18.12.2012

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; kasten yaralama (2 kez) ve tehdit suçlarından mahkûmiyetine dair … 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.04.2007 gün ve 2006/141 Esas, 2007/217 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanlar vekilinin temyiz isteminin suç niteliğine ilişkin olduğu anlaşılmakla, kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin katılanlar vekili ile sanık müdafiin temyizleri üzerine yapılan incelenmesinde;
Sanık hakkında katılan …’ye karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan ceza tayin edilirken TCK.nın 86/3-e maddesinin 35/2. maddesinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, ceza miktarı itibarıyla sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılanlar vekili ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerindeki hak yoksunluklarının mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki hak yoksunluğunun yalnız “kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklardan koşullu salıverilmesine kadar”, “diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” kadar devam edeceğinin kararda gösterilmemesi,
Kanuna aykırı, katılanlar vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümden çıkarılarak yerine “5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinin (a), (b), (d), (e) bentlerinde belirtilen haklarından mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki haklarından yalnız “kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilmesine kadar” diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.