Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2011/1522 E. 2012/2092 K. 23.02.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/1522
KARAR NO : 2012/2092
KARAR TARİHİ : 23.02.2012

KARAR

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar … ve …’in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Bakırköy Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.11.2006 gün ve 2005/5135 Esas, 2006/244 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıkların mağdureyi hürriyetinden yoksun kılma eylemleri ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın 103/3. fıkrasına 29.06.2005 tarihinde 5377 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle “birden fazla kişi tarafından birlikte” ibaresinin eklendiği gözetilmeyerek sanıklar aleyhine olan 3. fıkranın uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
Dosya kapsamına göre, aralarında fikir ve eylem birliği bulunan sanıkların olay mahalline götürüp cebir ve tehdit kullanmak suretiyle direncini kırdıkları mağdureye karşı aynı zaman ve mekanda birbirini takiben nitelikli cinsel istismar suçunu gerçekleştirdikleri ve bizzat işledikleri eylemden ayrı olarak diğerinin eylemine de 5237 sayılı TCK.nın 37. maddesi anlamında katılmış olmalarından dolayı 5237 sayılı TCK.nın 103/2 ve 103/4. maddelerine göre belirlenen cezalarının teselsül nedeniyle aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca da artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin sanıkların ceza miktarı yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak üzere 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.