YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/17734
KARAR NO : 2013/5935
KARAR TARİHİ : 14.05.2013

Kişilerin huzur ve sükununu bozmak ve cinsel taciz suçlarından sanık …’in yapılan yargılaması sonunda; kişilerin huzur ve sükununu bozmak suçundan beraatine, cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine dair … 6. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 24.06.2009 gün ve 2008/2027 Esas, 2009/1080 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdurlar vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdureler için CMK.nın 234. maddesi uyarınca atanan zorunlu vekilin, 24.06.2009 tarihli duruşmada “sanığın cezalandırılmasını talep ederiz” şeklinde beyanda bulunmuş olmasına rağmen katılma … hatırlatılmamış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.06.2008 gün ve 56/156 sayılı Kararında açıklandığı üzere, CMK.nın 260. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olması nedeniyle mağdurelerin zorunlu vekilinin hükmü temyiz etme hakkının bulunduğu ve hükmü temyiz ederek açıkça takip ve katılma iradesini ortaya koyduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 19.10.2010 gün ve 149/205 sayılı Kararında belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görüldüğünden, CMK.nın 237/2. maddesi gereğince mağdureler … ve …’in davaya katılmasına, zorunlu vekilleri Av. …’nın da katılan mağdureler vekili olarak kabul edilmesine karar verilip katılanlar vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;
Kişilerin huzur ve sükununu bozmak suçundan verilen kararın incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Cinsel taciz suçundan verilen kararın incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın eylemini aynı suç işleme kararının icrası kapsamında her iki mağdura yönelik tek bir fiille gerçekleştirdiği halde, hakkında TCK.nın 43/2-1. maddesinin uygulanması yerine belirlenen temel cezayı iki ayrı mağdura karşı işlenmesi nedeniyle bir kat arttırılmak suretiyle yasal olmayan biçimde mahkûmiyet hükmü kurulması,
Yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden mağdurların şikâyetlerinin devam ettiğinden bahisle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.