YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/17982
KARAR NO : 2013/9503
KARAR TARİHİ : 23.09.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar …, … ( … ), … ve …’ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Mut Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.06.2009 gün ve 2008/234 Esas, 2009/258 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar … ve … ile süresinden sonra da sanıklar … ve … (…) tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanıklar … ve … yokluklarında verilip 15.07.2009 tarihinde tebliğ edilen hükümlerin sanıklar tarafından CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 27.07.2009 havale tarihli dilekçelerle temyiz ettikleri anlaşıldığından temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi gereğince reddiyle, sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesine göre itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, CMK.nın 264. maddesi de gözetilerek temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile mahallinde merciince değerlendirilip gerekli karar verilebileceğinden incelemenin sanık …’ın temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıkla ilgili olarak TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan velâyet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun sadece kendi alt soyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek
CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca TCK.nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölüm hükümden çıkartılarak, yerine “sanık hakkında TCK.nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.