YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/1959
KARAR NO : 2012/4619
KARAR TARİHİ : 20.04.2012

Irza geçmeye teşebbüs suçundan sanıklar … ve …’nun bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan mahkûmiyetlerine dair Afyonkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.02.2006 gün ve 2005/277 Esas, 2006/120 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıkların, mağdurenin yanında küçük kardeşi de bulunduğu halde, daha önce otlamaları için … Çeşmesi olarak bilinen mevkie bıraktığı hayvanlarını almaya geldiği sırada, onu takip ederek yanına geldikleri, onun aradığı hayvanlarının ” …’nin ahırı” olarak bilinen yerde olduğunu söyleyerek onun daha ıssız bir yere gitmesini sağlamaya çalıştıkları, mağdurenin onların niyetlerini sezip yanındaki kardeşini de bırakarak koşarak kaçmaya başladığı sanıkların birlikte onu takip ederek yaklaşık 200 metre mesafede onu yakalayıp onu kollarından tuttukları, sanık …’in diğer sanık …’a sen kemerini çöz ben onu tutarım dediği, bu sırada mağdurenin bir elinin boş kalması üzerine sanıkların biraz önce yere attığı sopalardan birisini eline alan mağdurenin sanıklara sopayla vurup yanlarından kaçtığı, sanık …’in onu takip ettiği ancak mağdurenin tepenin arkasında hayvan otlatmakta olan tanık …’nın yanına gittiğini gören …’in, onu takipten vazgeçtiği, ırza geçme olayında; mağdurenin hileli hareketlerle tenha bir mahalle çekilmeye çalışılması, dağlık bölgede ellerinde bıçakla iki sanığın mağdureye saldırmaları, mağdurenin mücadele ile kurtulup kaçmasından sonra ısrarlı takip etmeleri şeklindeki suçun işleniş biçim ve özellikleri, suçun işlendiği yer, suç konusunun önem ve değeri, faillerin kasta dayalı kusurlarının ağırlığı nazara alınarak TCK.nın 61/1. maddesi gözetilerek bu suç için kanunda öngörülen cezanın alt sınırından uzaklaşılarak alt ve üst sınır arasında uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken alt sınırdan uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunmalar, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 20.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.