Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2011/22652 E. 2013/11620 K. 18.11.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/22652
KARAR NO : 2013/11620
KARAR TARİHİ : 18.11.2013

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; değişen suç vasfına göre çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.06.2010 gün ve 2008/291 Esas, 2010/179 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Hükmolunan cezanın miktarına göre sanık müdafiin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. Maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Mağdurenin ve annesi olan tanık Hatice’nin olayın gerçekleşmesi ve ortaya çıkışına dair aşamalarda değişen ve birbirleriyle de çelişen beyanları, sanığın istikrarlı ve özde tutarlı anlatımları, mağdurenin cinsel istismara maruz kaldığına dair soyut iddiaları dışında doktor raporu ve benzeri maddi herhangi bir delil bulunmayışı, olay günü bir buçuk iki saate yakın bir süre aynı evde yalnız kalan sanık ile mağdurenin yaş ve fiziki durumları itibarıyla da sanığın iddia edilen eylemi bu sürede rahatlıkla tamamlayabileceğinin göz ardı edilmesi, mağdurenin eve gelen anne ve babasına, yüzündeki kızarıklıkları ve ağlamasını ilk etapta üvey ağabeyi olan sanığın, işyerinde erkeklerle çalışması nedeniyle kendisine tokat atması ve tartışmaları şeklinde izah etmesi, müracaatın olaydan beş gün sonra yapılması ve yine mağdurenin beyanlarına göre gerçekleştiği iddia edilen böyle bir olayın ardından mağdurenin sanık ve annesiyle beraber hastanede yatmakta olan teyzesini ziyarete gittiğinin kabulünün hayatın olağan akışına aykırı olduğu nazara alınarak, sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediğine ilişkin cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi ve bu hususun şüpheli olduğunun anlaşılması karşısında şüpheden sanık yararlanır evrensel kuralı uyarınca atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,
Uygulamaya göre de;
Sanığın çocuğun basit cinsel istismarı eylemiyle ilgili TCK.nın 103/1 ve 103/3. maddelerinin uygulanması suretiyle belirlenen 4 yıl 6 ay hapis cezasından TCK.nın 62. maddesiyle indirim yapılırken sonuç hapis cezasının 3 yıl 9 ay yerine, sehven 3 ay 9 ay olarak belirlenmesi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.