YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/22801
KARAR NO : 2013/12841
KARAR TARİHİ : 06.12.2013

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit ve hakaret suçlarından sanık …’nun yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunda eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda ise eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek bu suçlardan ve hakaret suçundan mahkûmiyetine ve tehdit suçundan beraatine dair … 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.01.2010 gün ve 2009/157 Esas, 2010/11 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında tehdit, reşit olmayanla cinsel ilişki ve hakaret suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle tehdit suçundan verilen beraat hükmü ile delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan reşit olmayanla cinsel ilişki ve hakaret suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan sanık ve müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık hakkında kasten yaralama suçlundan verilen hükmün incelenmesinde;
Sanık ile mağdurenin daha önceden arkadaş oldukları, bir süre sonra mağdurenin sanıkla ilişkisini bitirmek istediği, ancak sanığın mağdureyi zorlamak amacıyla suç tarihi olan 16.03.2009 gününde mesaj göndererek mağdureye hakaret ettiği ve mağdurenin ailesine ait dükkana gireceğini belirttiği, mağdurenin buna rağmen sanığın yanına gitmediği, ancak mağdurenin otobüs durağında beklediği sırada sanığın mağdurenin yanına gelerek elinden tutup, zorla zeytinlik alana götürerek burada bıçak gösterdiği, mağdureyi başka bir yere götürmek için zeytinlik alanda tuttuğu, çağırdığı bir taksiye zorla bindirmeye çalıştığı mağdurenin direnmesi nedeniyle taksinin buradan ayrıldığı, mukavemet eden mağdureyi mücadele sırada basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, mağdurenin bir ara arayabildiği tanık …’a telefon açarak “dede zeytinliğe gel, … önümü kesti, beni bırakmıyor” demesi üzerine tanık …’ın olay yerine gelerek sanığın elinden bıçağı alıp attığı, ardından mağdurenin ağabeyi tanık …’in gelmesi ile mağdurenin ayrılabildiği olayda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğu, sanığın mağdureyi yaralamasının ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu halde, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu nedeniyle TCK.nın 109/2, 3-a.f ve 5. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eylem kasten yaralama suçu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ve müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.