YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/22940
KARAR NO : 2013/3779
KARAR TARİHİ : 02.04.2013

Fuhuş suçundan sanık …’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.12.2009 gün ve 2009/692 Esas, 2009/1913 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Evlenme ile Türk vatandaşlığını kazanan mağdure …’nin nüfus kaydı Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edildiğinden, mağdureler … ve …’nın yabancı uyruklu olmaları nedeniyle pasaportlarının onaylı örneklerinin veya nüfus kayıtlarının temin edilmemesi mağdurelerin çocuk olduğuna yönelik dosyaya yansıyan herhangi bir iddia ve delil bulunmadığından, fuhuş eyleminin mağdur sayısınca suç teşkil edeceği nazara alınmadan sanıklar hakkında tek suçtan hüküm kurulması ve 5237 sayılı TCK.nın 227/2. maddesi gereğince sanık hakkında hapis cezası ile birlikte ayrıca adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece hapis cezasına hükmedilmesi ise karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığında mağdurelerin isimleri gösterilmemiş ise de bu husus sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan velâyet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun sadece kendi alt soyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden yoksunluğun ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca TCK.nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölüm hükümden çıkartılarak, yerine “Sanık hakkında TCK.nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkrası ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.