YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/3693
KARAR NO : 2012/7388
KARAR TARİHİ : 28.06.2012
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar … ve …’ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Giresun 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.02.2006 gün ve 2005/718 Esas, 2006/60 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri ve mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
30.12.2005 günlü duruşmada nüfus kaydına göre 20 yaşındaki mağdurenin katılan olarak dava ve duruşmalara kabulüne karar verilmişse de, 16.12.2005 günlü celsede mağdurenin açıkça davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, mağdure vekilinin, katılan vekili sıfatını kazanamayacağı ve hükmü temyize … bulunmadığı anlaşıldığından, mağdure vekilinin temyiz taleplerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi gereğince reddiyle, temyiz incelemesinin sanıklar müdafilerinin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Dosya kapsamına göre, eylemi birden fazla kişiyle birlikte gerçekleştirdikleri, anlaşılan sanıklar hakkında TCK.nın 109/3-b maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik cezaya hükmolunması, karşı temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanıklar müdafilerinin sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun yalnız kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile koşullu salıverilmesine kadar diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiyle düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c bendinin uygulanmasına ilişkin cümle hükümden çıkartılarak yerine “aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince 53/1-c bendinde sayılan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar, aynı bentteki kendi alt soyu dışındakiler üzerindeki haklardan ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.