Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2011/4534 E. 2012/10228 K. 18.10.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/4534
KARAR NO : 2012/10228
KARAR TARİHİ : 18.10.2012

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.09.2007 gün ve 2007/191 Esas, 2007/272 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın alkol aldıktan sonra, atlet ve külotlu olarak elinde bıçakla üvey annesinin yattığı odaya gelerek bıçak göstermek suretiyle zorla ırza geçmeye teşebbüs ettiği, mağdurenin etkin direnmesi ve bağırmasına küçük oğlu …’ın gelmesi ile eylemini tamamlayamadığı olayda; suçun silahtan sayılan bıçakla ve üvey anneye karşı işlenmesi nedeniyle, TCK.nın 102/3-c ve 102/3-d maddelerinde belirtilen birden fazla arttırım nedeninin bulunması, suçun işleniş biçimi ve meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre verilecek cezanın teşdiden tayin edilmesi gerekirken alt sınırdan verilmesi ve TCK.nın 35/2. maddesindeki teşebbüsten dolayı yapılan indirim oranınında da en lehe oranın tercih edilerek, cezanın şahsileştirilmesi ilkesine uymayacak şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından; sanık hakkında atılı suç nedeniyle mahkûmiyet hükmü kurulması sırasında temel ceza belirlendikten sonra ilk olarak 102/3-c uyarınca artırım sonra teşebbüs hükmünü düzenleyen TCK.nın 35. maddesi gereğince indirim yapılması gerekirken, 5237 sayılı TCK.nın 61. maddesinde belirtilen bu sıraya uyulmadan uygulama yapılması ise, sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.