YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/4653
KARAR NO : 2012/13594
KARAR TARİHİ : 24.12.2012

Irza geçmeye teşebbüs suçundan sanıklar … ve …’un yapılan yargılamaları sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan mahkûmiyetlerine dair Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.03.2006 gün ve 2006/8 Esas, 2006/112 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanıklar hakkında verilen 21.12.2004 gün 2003/19 Esas, 2004/384 sayılı Kararın yalnızca sanık … müdafii tarafından temyiz edildiği, sanık … hakkındaki hüküm temyiz edilmeksizin kesinleştiği halde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından dosyanın lehe kanun değerlendirmesi için iadesi sonrası duruşma açılarak yargılamaya dahil edilen sanık … hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olması nedeniyle sanıklar müdafiin sanık … yönünden vâki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin sanık … hakkında verilen hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında TCK.nın 35/2. maddesinin, aynı Kanunun 103/3. maddesinden sonra uygulanması gerekirken TCK.nın 61/5. maddesine aykırı şekilde, 103/2. maddesinden hemen sonra uygulanıp sonraki uygulamaların da bunun üzerinden yapılması konusundaki yanlışlık, sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak TCK.nın 53/1-c maddesindeki haklardan kendi alt soyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, aynı haktan kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, kendi alt soyu dışındakileri ayrı tutmaksızın 53/1.c maddesindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hükümde yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin uygulamasına ilişkin bölüm hükümden çıkartılarak, yerine “sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre, 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.