YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/5721
KARAR NO : 2012/11075
KARAR TARİHİ : 09.11.2012
Cinsel taciz ve yaralama suçlarından sanık …’un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.10.2007 gün ve 2006/157 Esas, 2007/671 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
21.07.2004 günlü Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3/B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nın 305/1-3. maddesi gereğince 2.000,00 TL’ye kadar olan para cezaları kesin nitelikte olup, yaralama suçundan verilen tür ve miktarı itibarıyla kesin olan hükmün temyizi mümkün bulunmadığından sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin cinsel taciz suçundan verilen hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanığın mağdureyi, farklı zamanlarda, bir suç işleme kararının icrası kapsamında cinsel taciz niteliğinde birden çok kez aradığı ve bu eylemler sanık tarafından da tevil yoluyla kabul edildiği halde cezasından zincirleme suç nedeniyle artırım yapılmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında mahkûmiyetin sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/1-a, b, c, d, e maddelerindeki hak mahrumiyetlerinin tümü hakkında cezanın infazı tamamlanıncaya kadar hükmedilmesi kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan hak yoksunluğu ile ilgili bölüm hükümden çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK.nın 53/1-a, b, d, e fıkralarında öngörülen hak yoksunluklarından 53/2. maddesi uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine kendi alt soyu dışındakiler bakımından cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.