YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/6397
KARAR NO : 2012/13099
KARAR TARİHİ : 17.12.2012

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.04.2008 gün ve 2007/97 Esas, 2008/80 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Hüküm fıkrasında uygulama maddesi gösterilmemiş ise de, kararın gerekçesinde “sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 103/1-a maddesinde düzenlenen basit cinsel istismar suçunu oluşturduğu” ibaresinin yazıldığının anlaşılmış olması nedeniyle, bu husus mahallinde tamamlanabilir noksanlık olarak görüldüğünden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı Kararına ve Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatrisi uzmanı bulundurularak beden ve ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alınması gerekirken, usulüne uygun teşekkül etmeyen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun düzenlediği rapora itibar edilerek mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığı kabul edilerek hüküm kurulması ise, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.