YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/9150
KARAR NO : 2013/2853
KARAR TARİHİ : 18.03.2013

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Ankara 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.02.2009 gün ve 2008/30 Esas, 2009/28 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan mağdur vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlıkları Ana Bilim Dalı Başkanlığının 21.01.2008 tarihli raporunda benzeri tanının konulması, Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunca ruh sağlığı uzmanı bulunan heyet tarafından düzenlenen 09.05.2008 tarihli rapordaki travma sonrası stres bozukluğu tanısının önceki raporla örtüşmesi, aradan geçen uzun süre ve mağdurun Adli Tıp Kurumuna yeniden sevki halinde birkez daha travma geçirecek olması karşısında çocuk psikiyatri uzmanı bulunmayan heyet tarafından düzenlenen rapora dayanılarak hüküm kurulması bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın, mağdura yönelik en son cinsel istismar eylemini 01.01.2008 tarihinde gerçekleştirdiği ve bu tarihte sanığın 15 yaşından büyük olduğu anlaşılmakla sanık hakkında TCK.nın 31/3. maddesi yerine 31/2. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,
Uygulamaya göre de;
TCK.nın 43. maddesi uyarınca yapılacak arttırımın 103/6. maddesinden önceki ceza üzerinden yapılarak bulunacak miktarın 103/6. maddesi ile tayin edilen cezaya ilavesi suretiyle uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 31/2. maddesi gereğince yapılacak 1/2 oranındaki indirim sonucunda bulunan 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasının aynı maddenin son cümlesi uyarınca 7 yıla indirilmesi ve takdiri indirimin bu ceza üzerinden yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak TCK.nın 61/5. maddesine muhalefet edilmek suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.