Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2012/1040 E. 2013/8572 K. 04.07.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/1040
KARAR NO : 2013/8572
KARAR TARİHİ : 04.07.2013

Kasten yaralama, silahlı tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından sanık …’in yapılan yargılaması sonunda; kasten yaralama ve silahlı tehdit eylemlerinin bir bütün olarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu kabul edilerek bu suç ve diğer atılı 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan mahkûmiyetine dair Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.06.2007 gün ve 2006/1322 Esas, 2007/629 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, aralarındaki boşanma davası nedeniyle ayrı yaşadığı eşi mağdure … kolundan tutup çekerek evimize gidelim demesi sonrasında, mağdurenin karşı koyması üzerine tekme tokat vurması ve sustalı tabir edilen yasak bıçağı boğazına dayayarak tehdit etmesi ancak ortak evlerine götürmesine mağdurenin annesinin ve çevreden gelenlerin engel olması nedeni ile eylemini tamamlayamaması karşısında eylemlerin bütünüyle cebir ve tehditle hürriyetten yoksun kılmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki eylemin tehdit ve kasten yaralama suçlarını oluşturduğu yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri bakımından hak yoksunluğunun cezanın koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanacağı gözetilmeden 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının tamamının mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı sanık müdafiin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerin fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölümler hükümlerden çıkartılarak yerlerine ”sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.