YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/1285
KARAR NO : 2013/13208
KARAR TARİHİ : 12.12.2013
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair … 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.10.2009 gün ve 2007/293 Esas 2009/1020 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdurun aşamalardaki ifadelerinde olay tarihi olan 23.08.2005 günü gece saat 01.00 sıralarında daha önceden tanıdığı sanıklar … ve …’ın yanında tanımadığı … ve … isimli şahısların evinin önüne gelip kendisini darp ettiklerini ve daha sonra hastaneye götürecekleri bahanesi ile kendisini araçlarına alıp hürriyetinden yoksun kıldıklarını ifade ettiği, sanıklar …, … ve …’nın açık kimlik bilgilerinin tespit edilmesine rağmen … isimli kişinin kim olduğu tespit edilemediği, Asayiş Şube Müdürlüğü Oto Hırsızlığı ekibi tarafından 04.01.2006 günü başka bir olay nedeni ile yakalanan sanık …’ın, 04.01.2006 günlü yüzleştirme tutanağından; mağdura yönelik kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemleri nedeni ile aranan kişi de olabileceği şüphesi ile yapılan teşhiste, mağdurun, sanığın kendisine karşı eylemi gerçekleştiren şahıslar arasında olmadığını beyan ettiği ve polisin 14.09.2005 günlü müzekkere cevabında … isimli kişinin açık kimlik ve adresinin tespit edilmediğinin belirtilmesine rağmen Cumhuriyet Savcılığı tarafından sanık …’ın yüzleştirme ve bilgi edinme tutanağındaki kimlik bilgilerinin yardımı ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kaydı çıkartılarak sanık … hakkında da iddianame tanzim edilerek kamu davası açıldığı ve sanık …’ın aşamalardaki tüm beyanlarında mağduru ve diğer sanıkları tanımadığını ifade ettiği olayda; sanık …’ın, mağdurun ifadesinde ismi geçen … isimli şahıs olduğu yönündeki, mahkûmiyetine dayanak delillerin nelerden ibaret olduğu gösterilip tartışılmadan hüküm kurulması,
Mağdurun aşamalardaki ifadelerinden ve dosya kapsamından; sanıklar …, …, … ile … isimli kişinin kasıtlarının kasten yaralama eylemine yönelik olup, mağduru darp ettikten sonra olay yerinden ayrılacakları sırada mağdurun, sanıklardan kendisini hastaneye götürmesini istemesi üzerine sanıkların mağduru araçlarına aldıkları, hastaneye götürme teklifinin bizzat sanıklardan gelmediği, mağdurun kollukta verdiği ifadesinde sanıkların kendisini arabaya aldıktan sonra sağlık ocağına götürdüklerini ve daha sonra da tekrar evinin önüne getirerek kendisini arabadan attıklarını ifade etmesi karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla da oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyete hükmolunması,
Uygulamaya göre de;
Kasten yaralama eylemi ile ilgili olarak, 5237 sayılı TCK.nın 87/3. maddesinin, 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Kanunun 4. maddesi ile yapılan değişikliğe kadar müstakil fıkra olduğu, 5560 sayılı Kanunun 4. maddesi ile yapılan değişiklikle, kemik kırığı oluşacak şekilde meydana gelen yaralamalarda, temel cezanın TCK.nın 86/1. maddesine göre belirlenip kırığın hayat fonksiyonlarına etkisine göre, TCK.nın 87/3. maddesi gereğince yarısına kadar artırılabileceğinin düzenlendiği, buna göre kanun değişikliğinden önceki ve sonraki yasal düzenlemelerin eyleme uygulanıp, elde edilecek sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan kanunun belirlenmesi gerekirken, doğrudan TCK 86/1. maddesinden temel cezanın belirlenmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan bozma nedenlerinin bir kısmının mahiyeti itibarıyla haklarındaki mahkûmiyet kararları önceden kesinleşmiş olan sanıklar …, … ve …’nın sanık …’la aynı hukuki durum içinde bulunmalarından dolayı CMUK.nın 325. maddesi gereğince sanık … hakkındaki bozma kararının diğer sanıklara da TEŞMİLİNE, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.