Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2012/14385 E. 2013/420 K. 23.01.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/14385
KARAR NO : 2013/420
KARAR TARİHİ : 23.01.2013

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve yaralama suçlarından sanık …’ın yapılan yargılamaları sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, yaralama suçundan beraatine dair … 15. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.07.2012 gün ve 2012/64 Esas, 2012/297 Karar sayılı beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re’sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ile müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizcede benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında açıklandığı üzere; zincirleme biçimde kasten işlenen eylem sonucu olarak beden veya ruh sağlığının bozulduğunun tespiti halinde TCK.nın 103/6. maddesindeki suçun ağırlaşmış hali teselsül edemeyeceğinden 103/2, 103/3, 103/4.maddeleri ile tayin edilen cezanın, TCK.nın 43. maddesi gereği 1/4 oranında artırılması ile elde edilen artırım tutarının, 103/6. maddenin uygulanması ile ulaşılan cezaya eklenmesi ve bu sıraya uyularak sonuç cezanın belirlenmesi yerine, TCK.nın 61/5. maddesinde öngörülen sıralamaya aykırı olarak 43. maddenin 103/4. fıkradan önce uygulanarak eksik cezaya hükmolunması,
Sanığın cinsel istismar eylemini öz kızına karşı işlediği halde cezasından TCK.nm 103/3. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini,
Sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/1 -c maddesinde yer alan velâyet hakkını kötüye kullanmak suretiyle öz kızına karşı nitelikli cinsel istismar suçunu işlediği halde, cezanın infazından sonra başlamak üzere aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın yarısından bir katma kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık ile müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan re’sen temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.