YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/5532
KARAR NO : 2013/988
KARAR TARİHİ : 01.02.2013

Cinsel taciz suçundan sanık …’nın yapılan yargılaması sonunda; kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkûmiyetine dair … Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 19.02.2010 gün ve 2009/397 Esas, 2010/104 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;
O Yer Cumhuriyet Savcısı, CMUK.nın 310. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen ve tefhimden başlayan bir aylık süreden sonra 25.03.2010 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiğinden, süresi içinde yapılmayan temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanığın temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Mağdurenin aşamalarda değişmeyen anlatımları, sanığın kaçamaklı ikrarı, HTS raporları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, mağdurenin cep telefonuna “Aşkım beni zorlama otele gidecez mi sürpriz yapalım istiyorsan, birazdan gidelim”, “Yemin ederim hayatında tatmadığın zevki tadacaksın yeter ki evet de” “Aşkım ben de evliyim benden laf çıkmaz” biçimlerinde kırk adet mesaj atması şeklindeki eylemlerine karşılık mağdurenin de aynı zaman dilimleri içerisinde sanığa içeriği teknik olarak saptanamayan yirmibeş adet mesaj göndermesi karşısında, sanığın eylemini mağdurenin rızasıyla gerçekleştirip gerçekleştirmediğine ilişkin şüphe oluştuğundan ve rıza dışında mağdureye mesaj atılmış olduğuna ilişkin yeterli ve kesin delil elde edilemediğinden, beraat kararı verilmesi gerekirken TCK.nın 123. maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.