YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/5743
KARAR NO : 2013/2292
KARAR TARİHİ : 06.03.2013

Kötü muamele suçundan sanık …’nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Denizli 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 30.12.2010 gün ve 2009/644 Esas, 2010/1012 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdurlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören mağdurlar … ve…’in zorunlu vekilinin sanıktan şikâyetçi olup cezalandırılmasını isteyerek ve mahkemece verilen hükmü de temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere mağdurların katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördükleri konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı anlaşılmakla, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdurlar … ve …’in davaya katılan, zorunlu vekilleri Av. …’ın da katılanlar vekili olarak kabul edilmesine karar verilerek katılanlar vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.