YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/909
KARAR NO : 2013/12436
KARAR TARİHİ : 02.12.2013

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık …’nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair … 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.12.2009 gün ve 2007/72 Esas, 2009/438 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde ayrı yaşayan mağdure ile eşi tanık …’in aralarındaki sorunları konuşmak üzere buluştuktan sonra araçla geri dönerlerken yolda aracın arıza yapması üzerine, tanık …’in uzun süredir arkadaşı olan sanığı çağırdığı, sanığın araçla yanında bir arkadaşı ile birlikte geldikten sonra aracın tamiri için gelenleri beklemek üzere tanık … ve arkadaşını yolda indirdiği, aile dostu olan sanığın mağdure ile eşi … arasındaki sorunları konuşmak için mağdurenin araçtan inmesini istemediği ve mağdure ile eşinin bu isteği kabul ettiği, mağdure ile bir süre dolaştıktan sonra aracı tenha bir yere çekerek burada mağdurenin karşı koymasına rağmen zorla mağdureye yönelik nitelikli cinsel saldırıda bulunduğu, ardından mağdureyi kendi evine götürerek tanık …’i de buraya çağırdığı, tanığın sanığın evine gittiğinde eşinin halini beğenmeyerek eşiyle konuşması üzerine olayın ortaya çıktığı, mağdurenin aşamalarda değişmeyen ve ayrıntılı beyanları, sanığın mağdure ile rızasıyla ilişkiye girdiği yönündeki kaçamaklı savunmaları, tanık …’in beyanları, mağdurenin rızasının bulunması halinde, bunun ortaya çıkmasını engelleyecek imkanlara sahip olması, yine rızasının olması halinde bunun ortaya çıkarmasında makul bir sebebinin olmaması, olayın ortaya çıkış şekli ve tüm dosya içeriğinden anlaşılmasına karşın, sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı gerekçelerle beraatine hükmolunması,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.