YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/1752
KARAR NO : 2014/13040
KARAR TARİHİ : 20.11.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sanıklar … ve … için tehdit, sanık … için görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, mala zarar verme, tehdit, sanık … için tehdit
HÜKÜM : Sanıklar … ve … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet, sanık … hakkında görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, mala zarar verme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet, sanık … hakkında tehdit suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Katılan sanık … ve katılan …’nın görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan kamu davasında doğrudan zarar görmedikleri gibi bu suça yönelik davaya katılma ve temyiz hakları da bulunmadığından temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret ve mala zarar verme suçlarından, sanıklar … ve … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanık … hakkında tehdit suçundan kurulan hükümler ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde,
Sanığın mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirdiğinin gerekçeli kararda kabul edilmesine karşın, cezasında bu kabule göre artırım uygulandığı sırada 5237 sayılı Kanunun 109/3-b maddesi yerine, aynı Kanunun 109/3-d maddesinin yazılması yerinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan sanık … ve katılan …’nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar … ve … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, katılan sanık … hakkında tehdit suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıklar … ve …’ın mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirdiklerinin gerekçeli kararda kabul edilmesine karşın, cezalarında bu kabule göre artırım uygulandığı sırada 5237 sayılı Kanunun 109/3-b maddesi yerine, aynı Kanunun 109/3-d maddesinin yazılması,
Sanıklar … ve … hakkında erteli hapis cezasına mahkûmiyetlerinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun kendi alt soyları haricindekiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda da sanıklar… ve …’ın katılan sanık …’e yönelik dosyaya yansıyan maddi bir zararlarının bulunmadığı gibi mevcut adli sicil kayıtlarına göre de sabıkaları bulunmadığı gözetilmeden 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar tartışılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Tüm dosya kapsamına göre, katılan sanık …’in sanık …’a yönelik tehdit suçunu, Sedat’ın eşine ve kendisine karşı yaptığı hakaret ve saldırılar nedeniyle gerçekleştirdiği anlaşılmakla, cezasında 5237 sayılı TCK.nın 29. madde hükmü gereği indirim uygulanması gerekirken, yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,
Kanuna aykırı, sanık …, katılan sanık … ve katılan …’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.