Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2013/2186 E. 2014/12689 K. 13.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/2186
KARAR NO : 2014/12689
KARAR TARİHİ : 13.11.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, cinsel taciz, kasten yaralama
HÜKÜM : Sanık … ve suça sürüklenen Barış’ın görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralamadan mahkûmiyetlerine, sanık …’in cinsel taciz eyleminin cinsel saldırı olarak kabulüyle mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, verilen cezanın miktarı itibarıyla 1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince kesin olan hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiin kasten yaralama suçundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanunu 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin suça sürüklenen çocuk … hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sanık … hakkında kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme ve cinsel saldırı suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuk … ile sanık …’in görevi yaptırmamak için direnme eylemlerini birden fazla kişi ile birlikte birden fazla polis memuruna karşı gerçekleştirmiş olmalarına göre, TCK.nın 265/3 ve 43//2. maddesi uyarınca cezalarının arttırılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilllerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.