YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/2691
KARAR NO : 2014/14810
KARAR TARİHİ : 24.12.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sanık … için fuhuş, sanıklar …,…,…. ve ….. için fuhuş (2 kez)
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında fuhuş suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına hükmedildiği halde, TCK.nın 53/1. maddesi uygulanmamış ise de, anılan maddede belirtilen hak yoksunlukları mahkûmiyetin kanuni sonucu olması itibarıyla infaz aşamasında nazara alınacağından bu eksiklik bozma nedeni sayılmamıştır.
Sanığın tekerrüre esas alınan Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/1150 Esas, 2006/278 Karar sayılı ilamının suç tarihinden sonra 17.03.2006 tarihinde kesinleştiği gözetilmeden sanık hakkında TCK.nın 58. maddesinin uygulanması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından TCK.nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümden çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanıklar…,…,…,… ve ….. hakkında fuhuş (2 kez) suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Sanıklar hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına hükmedildiği halde, TCK.nın 53/1. maddesi uygulanmamış ise de, anılan maddede belirtilen hak yoksunlukları mahkûmiyetin kanuni sonucu olması itibarıyla infaz aşamasında nazara alınacağından bu eksiklik bozma nedeni sayılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar ….,…,…. ve …..’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.