YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/5053
KARAR NO : 2013/5543
KARAR TARİHİ : 07.05.2013

Sanık … hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık ve mala zarar verme suçlarından yapılan yargılama sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Ardeşen Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.12.2007 gün ve 2007/76 Esas, 2007/162 Karar sayılı hükümlerin sanık müdafiin temyizi üzerine, Dairemizin 29.01.2013 gün ve 2011/14965 Esas, 2013/726 Karar sayılı ilamı ile düzelterek onama yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.04.2013 gün ve 8-2008/92423 sayılı itiraznamesi ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler ile sınırlı olarak incelendi;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizce verilen 29.01.2013 gün ve 2011/14965 Esas, 2013/726 Karar sayılı ilamında yer alan sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin düzelterek onama kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da belirtildiği üzere; sanığın adli sicil kaydında gösterilen ve silinme koşulları oluşan önceki mahkûmiyetleri, adli sicilden silinmiş olup olmadığına bakılmaksızın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarının değerlendirilmesinde engel bir neden olarak kabul edilemeyeceği, ancak, kanuni engel oluşturmayan bu mahkûmiyetlerin mahkemece subjektif koşulun ele alınmasında sanığın kişilik özellikleri ve suç işleme eğiliminin değerlendirilmesi açısından değerlendirmeye esas alınabileceği
halde, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesi uyarınca soruşturması ve kovuşturması şikâyete bağlı olan mala zarar verme suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin tartışılmaması,
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceği hususunun 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi de gözetilip mahkemesince değerlendirilmesi zorunluluğu,
TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca aynı Kanunun 53/1-c maddesinde düzenlenen kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun koşullu salıverilmeye, diğerleri üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri yönüyle ise hak mahrumiyetinin infaz tamamlanıncaya kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.