YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/9794
KARAR NO : 2013/13143
KARAR TARİHİ : 11.12.2013

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık …’in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair … 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.03.2013 gün ve 2009/343 Esas, 2013/87 Karar sayılı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden de resen temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında mağdur …’a yönelik olarak işlemiş olduğu çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;
Eylemlerini öz çocuğuna karşı 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştirdiği anlaşılan sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında mağdur …’ye yönelik olarak işlemiş olduğu beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesine gelince;
Eylemlerini öz çocuğuna karşı 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştirdiği anlaşılan sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması, mağdure …’nin aşamalardaki anlatımlarına, 10.10.2009 tarihli bilirkişi CD çözüm raporuna ve tüm dosya içeriğine göre sanığın, mağdurenin 9 yaşından 15 yaşını tamamladığı ana kadarki dönemde mağdureye karşı cebir ve tehditle gerçekleştirdiği cinsel eylemlerden dolayı hakkında TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanmaması ve suç çokluğu ve zaman aralığı nazara alınarak TCK.nın 43. maddesi gereğince artırım yapılırken hakkaniyet gereği asgari hadden uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hususları karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK.nın 103/2. maddesinin uygulanması sonucu 8 yıl olarak belirlenen temel cezadan aynı kanunun 103/3. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken hapis cezasının 12 yıl yerine 4 yıl 6 ay olarak hesaplanması, kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nın 322. maddesi gereğince, sanık hakkındaki hükmün ikinci bendinin ikinci fıkrasında yer alan “…4 yıl 6 ay…” ibaresinin çıkartılarak yerine “…. 12 yıl…” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.