YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/11693
KARAR NO : 2017/5356
KARAR TARİHİ : 06.11.2017

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup, cinsel taciz suçundan doğrudan verilen 1.500 TL para cezasının miktarı itibariyle kesin olması nedeniyle temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun uzlaşma kapsamında kaldığı ve kovuşturma şartı olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği ve dosya içeriğinden soruşturma evresinde sanığın alınan ifadesinde müştekiyle uzlaşmak istediğini belirttiği halde müştekiye uzlaşmayı kabul edip etmediğinin sorulmadığı anlaşıldığından, hükümden sonra yürürlüğe giren 02.12.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun hükümleri de nazara alınıp CMK’nın 253, 254. maddeleri gereğince uzlaşma girişiminde bulunarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.