YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/2037
KARAR NO : 2016/1235
KARAR TARİHİ : 15.02.2016
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
DÜŞÜNCE : Onama
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın eylemi sonucunda mağdurun, vücudunda kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanunun 7/2. maddesi uyarınca, anılan Kanunun 87/3. maddesinin 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Kanun değişikliğinden önceki ve sonraki haline göre denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı somut olaya dair uygulanıp hükmün gerekçesinde gösterilerek lehe kanun karşılaştırması bu şekilde yapıldıktan sonra bulunacak lehe kanuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Tüm dosya kapsamına göre, sanığın cebir ve tehdit kullanmak suretiyle birden fazla kişiyle birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği gözetilip eylemine uyan TCK’nın 109/2, 3-b maddesi yerine, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanunun 109/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,
Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarları itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.