YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/4908
KARAR NO : 2014/11180
KARAR TARİHİ : 16.10.2014

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, tehdit, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında tehdit ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık hakkında beden veya ruh salığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;
Sanığın geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal ederek, mağdurenin uyuduğu odada cinsel saldırıda bulunup ayrıldığı, sonra tekrar mağdurenin bulunduğu aynı yere gelerek yeniden cinsel saldırıda bulunduğu olayda, alkollü olan sanığın odadan ayrılmasından 10 dakika sonra tekrar dışarıdan veya evin bir başka bölümünden gelerek mağdureye yönelik tekrar cinsel saldırıda bulunması eyleminin aynı suç işleme kararının icrası kapsamında ve farklı zamanlarda zincirleme şekilde gerçekleştirilen eylemler olarak kabul edilmesi gerektiğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine,
Ancak;
Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
TCK.nın 119. maddesinin 1. fıkrasının “a” bendi uyarınca artırım yapılabilmesi için, silahın konut veya eklentisine girmeyi temin için kullanılması gerektiği, dosyada ise silahın cinsel saldırı ve tehdit eylemlerinin gerçekleştirilmesi için kullanıldığı, konut dokunulmazlığının ihlali eyleminin gerçekleştirilmesinde silah kullanılmadığı anlaşıldığı halde, sanığın cezasından TCK.nın 119/1-a maddesi uyarınca arttırım yapılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.