Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2015/1259 E. 2015/6142 K. 06.05.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/1259
KARAR NO : 2015/6142
KARAR TARİHİ : 06.05.2015

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, tehdit (suça sürüklenen çocuk …), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuk …)
HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk …’ın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine ve tehdit suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, suça sürüklenen çocuk …’ın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Suça sürüklenen çocuk … hakkında tehdit suçundan 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itirazı kabil kararlardan olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı anlaşıldığından, müdafiin bu temyiz istemi CMK.nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli karar merciince mahallinde verilmek üzere, sanıklar müdafiin duruşmalı inceleme talebinin ise, sanıklara tayin olunan cezanın miktarı da nazara alınarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 318. maddesi uyarmca REDDİYLE, incelemenin sanıklar hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler ile sınırlı olarak duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hükmün incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık … hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hükmün incelenmesine gelince,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık müdafiin 30.10.2014 tarihli celsede “Sanığın küçük yaşta menenjit hastalığı geçirdiğini ve bu nedenle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayacak durumda olmadığını” belirtmesi karşısında; sanığın, akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu suça ilişkin davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda, Adli Tıp ilgili ihtisas kurulundan rapor alındıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
Mahkemece sanık hakkında TCK’nın 103/1-3. maddeleri gereğince belirlenen 15 yıl hapis cezası üzerinden sanığın suç tarihinde oniki-onbeş yaş grubunda olması nedeniyle aynı Kanunun 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması sonucunda bulunan 7 yıl 6 ay hapis cezasının, 31/2-son maddesi uyarınca 7 yıla indirilmesi ve bu miktar üzerinden TCK’nın 62/1. maddesiyle indirim yapılarak neticeten 5 yıl 10 ay hapis cezası tayin edilmesi gerekirken, 7 yıl 6 ay üzerinden indirim yapılarak 6 yıl 3 ay hapis cezası belirlenmesi suretiyle sonuç cezanın fazla tayini,
Sanık isminin hükümde “…” yerine “…” olarak yazılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.