Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2015/1287 E. 2018/282 K. 15.01.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/1287
KARAR NO : 2018/282
KARAR TARİHİ : 15.01.2018

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
(Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesi)
SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması
HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun anne ile baba olması ve çocuk Pınar’ın velayet hakkına sahip babası müşteki Erdoğan’ın kovuşturma evresinde alınan mahkeme ifadesinde sanıktan şikayetçi olup davaya katılmasının ardından yokluğunda verilip usulüne uygun şekilde tebliğ edilen beraat hükmünü temyiz etmemesi karşısında, Pınar’a yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Sanık ile suç tarihinde onbeş-onsekiz yaş grubunda bulunan mağdurenin 25.09.2012 günü İzmir ilinden önce Denizli’ye daha sonra Aydın’a gitmelerinin ardından müşteki Erdoğan’ın ihbarı üzerine 07.10.2012 tarihinde Aydın ilinde kolluk personeli tarafından bulundukları tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mevcut haliyle sanığın, evi terk eden mağdureyi bu süre içerisinde ailesini ya da yetkili makamları haberdar etmeksizin yanında tutmak suretiyle atılı suçu işlediği nazara alınarak mahkumiyeti yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.