YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/5378
KARAR NO : 2015/10393
KARAR TARİHİ : 10.11.2015

Tebliğname No : 14 – 2013/273942
MAHKEMESİ : Sincan (Ankara Batı) 1. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 20.06.2013
NUMARASI : 2011/176 Esas, 2013/186 Karar
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilip re’sen de temyize tabi hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.
Sanık müdafiin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Karar tarihinde reşit olan mağdurenin, 06.01.2015 tarihli dilekçeyle sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiği anlaşılmakla, hükmü temyize hakkı bulunmayan vekilin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;
Sanığın eylemlerini 5237 sayılı Kanunun 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK.nın 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin aşamalardaki anlatımları ile dosya içeriğine göre, suç tarihlerinde onbeş-onsekiz yaşı içinde olan ve TCK’nın 103/1.b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken mağdureye karşı zor kullanılmasının, cinsel istismar suçunun unsuru olması nedeniyle sanık hakkında uygulama olanağı bulunmayan TCK’nın 103/4. maddesi ile arttırım yapılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re’sen de temyize tabi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.