YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/705
KARAR NO : 2018/275
KARAR TARİHİ : 15.01.2018

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdure kollukta verdiği ifadesinde gerçek doğum tarihinin 1997 olduğunu beyan etmesi karşısında, suçların oluşumu ile niteliğine etkisi bakımından mahkemece mağdurenin gerçek yaşı araştırılmadan hüküm kurulmuş ise de; Ulusal Yargı Ağı Bilişim sistemi üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/82 Esas, 2014/2 sayılı Kararı ile mağdurenin 09.05.1999 olan doğum tarihinin 09.05.1997 olarak düzeltilmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, söz konusu dava dosyasının aslı veya onaylı örneği temin edilerek mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,
24.09.2012 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 11.12.2013 olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232. maddesine muhalefet edilmesi,
Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 13. maddesi ile TCK’nın 103. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 7/2. madde-fıkrasındaki “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.