YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/7843
KARAR NO : 2019/88
KARAR TARİHİ : 08.01.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, sanık hakkında cinsel taciz suçundan doğrudan verilen adli para cezasının miktar itibariyle kesin nitelikte olup temyizi mümkün bulunmadığından sanığın anılan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık hakkında mağdur …’ya karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve her iki mağdura karşı tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile tüm dosya içeriği nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dosya kapsamına göre, sanığın, olay günü mağdurların yaşadığı eve geldiği, mağdure Funda’yı kolundan tutarak zorla götürmeye çalıştığı sırada tehdit etmesi şeklinde gerçekleşen eylemin mağdure Funda’ya karşı bütün halinde tehditle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturup teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilerek TCK’nın 109/2, 35. maddeleri gereğince mahkûmiyetine karar verilmesi yerine, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı kanunun 109/1. maddesi ile hüküm kurulması,
Sanığın her iki mağdureyi “sizi öldürürüm” demek suretiyle tehdit ettiğinin kabulüne göre, mağdure Funda’ya karşı bu tehdit eyleminin hürriyetten yoksun kılma suçunun unsuru olması nazara alındığında; sanığın mağdure Asiye’ye karşı eyleminin TCK’nın 106/1.1. maddesi kapsamında kalmasına rağmen koşulları oluşmadığı halde TCK’nın 43/2. maddesi ile arttırılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan belirtilen ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 08.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.