YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/5963
KARAR NO : 2020/491
KARAR TARİHİ : 20.01.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Mağdur vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Suç tarihinde on beş yaşını tamamlamayan mağdurun velayet hakkına sahip annesi Aslı’nın, kovuşturma evresinde alınan 07.02.2012 tarihli mahkeme ifadesinde suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Mağdurun aşamalardaki beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, müsnet suçu mağdurun ağzını kapatıp belini sıkmak suretiyle cebir kullanarak işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 103/4. maddesinin uygulanmaması neticesinde eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.