Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2017/421 E. 2017/1211 K. 07.03.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/421
KARAR NO : 2017/1211
KARAR TARİHİ : 07.03.2017

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilip re’sen de temyize tabi hüküm temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK’nın 103. maddesinde değişiklik yapan 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdure hakkında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Adli Kurulundan alınan 13.12.2013 tarihli raporda mağdurenin ruh sağlığının kalıcı olarak bozulmadığının bildirilmesine mukabil Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 30.05.2014 günlü raporunda “mağdurede olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan Travma Sonrası Stres Bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluk tespit edildiği, dolayısıyla 11.04.2009 ve öncesi tarihinde mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının kalıcı olarak bozulduğunun” belirtilmesi karşısında, mevcut raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu Kanununun 15. maddesine göre Adli Tıp Genel Kurulundan nihaî rapor alınmasından sonra sanık hakkında TCK’nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re’sen de temyize tabi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.