Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2017/6047 E. 2018/3243 K. 26.04.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/6047
KARAR NO : 2018/3243
KARAR TARİHİ : 26.04.2018

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : …
SUÇ : Irza geçme
HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.
6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının her aşamada ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı olduğu ve Bakanlık vekili tarafından sunulan dilekçe ile hüküm temyiz edilerek katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, anılan madde hükmü de gözetilerek 5271 sayılı CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının davaya katılmasına ve vekili Av. …’in katılan Bakanlık vekili olarak kabul edilmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesinden dolayı mahkemenin, açıklanması geri bırakılan hükmü aynen açıklamakla yetinmesi gerekirken, 5271 sayılı CMK’nın 231/11. maddesine aykırı olarak 13.06.2006 tarihli hükümde 647 sayılı Kanunun 6. maddesine göre adli para cezası ertelendiği halde, açıklanan hükümde cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken lehe olan 765 sayılı TCK’nın uygulanmasına karar verildiği halde, hükmedilen gün adli para cezasının 647 sayılı Kanunun 5. maddesi yerine, 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi ile taksitlendirilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,
Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.