Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2017/8486 E. 2017/5836 K. 22.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/8486
KARAR NO : 2017/5836
KARAR TARİHİ : 22.11.2017

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek mahkûmiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.10.2016 gün ve 2016/2 Esas, 2016/344 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan yapılan yargılama sonucunda sanığın atılı suçtan beraatine dair ilk derece mahkemesince verilen kararla ilgili yapılan başvuru üzerine istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hüküm katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, müsnet suçu düzenleyen 5237 sayılı TCK’nın 109/2. maddesinde yer alan hapis cezasının üst sınırının on yıldan az olması ve 5271 sayılı CMK’nın 286/2-f. maddesine göre üst sınırı on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarla ilgili ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükümlerin kesin olup temyiz edilememesi karşısında, anılan hükme ilişkin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298/1. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair verilen Ek kararın temyiz incelemesine gelince;
Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.