YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/2589
KARAR NO : 2018/3242
KARAR TARİHİ : 26.04.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez), tehdit (iki kez)
HÜKÜM : Sanığın, mağdur …’e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti ile diğer atılı suçtan beraatine; mağdur …’e yönelik müsnet suçlardan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdur … vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Kayden 15.03.1997 doğumlu olup suç tarihinde on beş yaşını bitirmeyen mağdurun velayet hakkına sahip babası Bayram’ın kovuşturma evresinde müşteki sıfatıyla verdiği 20.10.2011 tarihli ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık hakkında mağdur …’e yönelik tehdit suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında mağdur …’e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesine gelince;
Sanığın, yaşı küçük olduğu için dosyası tefrik edilen diğer suça sürüklenen çocuklarla birlikte hareket ederek mağdurun ellerini atkıyla bağlayarak pantolonunu aşağı indirme şeklinde gerçekleşen eyleminin mağduru küçüp düşürüp aşağılama amacıyla yapıldığının dosya içeriğinden anlaşılması karşısında hakkında hakaret suçundan hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,
Kanuna aykırı, mağdur … vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.