YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/5691
KARAR NO : 2020/3082
KARAR TARİHİ : 06.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz (mağdure …’ya yönelik), tehdit (mağdur …’a yönelik)
HÜKÜM : Mahkumiyet (mağdure sayısınca)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun değişik tarihlerde mağdure …’ya yönelik eylemlerinin bütün halinde 5237 sayılı TCK’nın 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel taciz suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinde yapılan değişiklikle tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı ve 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi dikkate alınarak kovuşturma şartı olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilerek öncelikle suça sürüklenen çocuğun diğer mağdur …’a yönelik tehdit eylemiyle ilgili olarak CMK’nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma girişiminde bulunulması zorunluluğu,
Kabule göre de;
Suça sürüklenen çocuk hakkında sadece lehe olan seçenek yaptırıma çevirme uygulanması gerekirken hükmolunan hapis cezalarının adli para cezasına çevrildikten sonra ayrıca ertelenmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, toplam ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 06.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.