Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2019/609 E. 2020/2741 K. 29.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/609
KARAR NO : 2020/2741
KARAR TARİHİ : 29.06.2020

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması, reşit olmayanla cinsel ilişki
HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası veinceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suç tarihi itibarıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel teşkil edecek herhangi bir adli sicil kaydı bulunmayan suça sürüklenen çocuğun, kabul edilen eyleminden kaynaklanan maddi bir zararın bulunmaması ve olumsuz kişilik özellikleri taşıdığına dair dosyaya yansıyan somut bir bulgu ya da delil olmaması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün kanuni koşulları değerlendirilerek uygulanması hususunda karar verilmesi gerekirken “Mağdurun zararının giderilmemiş olması, suça sürüklenen çocuğun kişilik özellikleriyle duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde müsbet kanaat oluşmaması sebebiyle hakkında CMK. 231.maddenin tatbikine yer olmadığına” şeklindeki kanun metnindeki ifadelerin tekrarına dayanan, soyut ve yetersiz gerekçeyle anılan maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi,
Kabule göre de;
Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 104/1, 31/3, 62. maddelerine göre belirlenen 3 ay 10 gün hapis cezası aynı Kanunun 50/1-a ve 52/2. maddelerine göre günlüğü 20 TL hesabıyla para cezasına çevrilirken 2.000 TL yerine yazılı şekilde 3.000 TL adli para cezası belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.