YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/7172
KARAR NO : 2020/570
KARAR TARİHİ : 21.01.2020

Sanık … hakkında cinsel saldırı suçundan yapılan yargılama sonucunda atılı suçtan mahkumiyetine dair Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 31.05.2013 gün ve 2011/681 Esas, 2013/598 Karar sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesinin ardından Dairemizin 13.03.2019 gün ve 2015/9533 Esas, 2019/8204 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulması yönündeki kararıyla ilgili olarak mahkemece direnme kararı verilerek kurulan 26.06.2019 gün ve 2019/486 Esas, 2019/621 sayılı kararın sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden direnme kararıyla ilgili değerlendirme yapılmak üzere dosya Dairemize gönderilmekle gereği görüşüldü:
Mahkemece kurulan hükmün Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ile bunun hukuki nitelendirmesinin yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği nazara alınarak yapılan değerlendirmede, sanık hakkında kurulan ilk hükmün temyiz incelemesinde bozulmasından sonra mahkemece CMUK’nın 326/4. maddesi uyarınca direnme kararı verilmesinin ardından bozma ilamına hangi nedenlerle direnildiği hususunda yeni gerekçe de yazılarak denetime uygun şekilde sanık hakkında yeniden mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden gerekçesiz şekilde herhangi bir hüküm kurulmadan uygulama yapılması suretiyle Anayasanın 141 ve 1412 sayılı CMUK’nın 308/7. maddelerine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.