YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/226
KARAR NO : 2020/4974
KARAR TARİHİ : 16.11.2020

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, cinsel saldırı, tehdit
HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti ile tehdit suçundan beraatine dair Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.07.2018 gün ve 2017/88 Esas, 2018/135 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun tehdit suçu yönünden esastan reddine, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden ise kabulü ile hükmün kaldırılarak sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığa isnat edilen tehdit suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK’nın 106/1-1. cümlesinde öngörülen hapis cezasının üst sınırının on yıldan az olması nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmüyle ilgili olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın 5271 sayılı CMK’nın 286/2-g. maddesi gereğince kesin olup temyizi mümkün bulunmadığından, katılan vekili ile katılan Bakanlık vekilinin anılan hükme ilişkin temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;
5271 sayılı CMK’nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,
Dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 16.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.