Yargıtay Kararı 14. Hukuk Dairesi 2011/8251 E. 2011/9436 K. 18.07.2011 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/8251
KARAR NO : 2011/9436
KARAR TARİHİ : 18.07.2011

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 10.03.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı … tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 152 ada 3 parsel sayılı taşınmazı yararına, davalı … adına kayıtlı 104 ada 136 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.
Davalı, davacıya ait taşınmazın genel yola cephesi bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne, 152 ada 3 parsel sayılı taşınmaz lehine, 104 ada 136 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.
Hükmü, davalı … temyiz etmiştir.
Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.
Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine mutlak geçit ihtiyaç veya geçit yoksunluğu, ikincisine de nispi geçit ihtiyacı ya da geçit yetersizliği denilmektedir.
Somut olayda; dosyada mevcut kadastro paftasına göre davacıya ait 152 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadastrol yola cepheli olduğu görülmektedir.
./..
2011/8251 – 9436 – 2 –

Açıkça belirtmek gerekirse, davacı adına kayıtlı 152 ada 3 parsel numaralı taşınmazın genel yola cephesinin bulunduğu, bu nedenle mutlak ve nispi geçide ihtiyacı olmadığı anlaşılmakla, davacının sübjektif arzusuna göre geçit güzergahı saptanıp buna ilişkin hüküm kurulması mümkün değildir. Davanın açıklanan tüm bu nedenlerle reddi gerekirken kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı … Muhtarlığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 18.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.