YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/11353
KARAR NO : 2013/11681
KARAR TARİHİ : 17.09.2013

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.07.2007 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; ortaklığın satış yoluyla giderilmesine dair verilen 12.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_
Davacı, davalı ile paydaş oldukları 2 parsel sayılı taşınmazın paylaşımı konusunda anlaşamadıklarını ileri sürerek, taşınmazdaki ortaklığın aynen taksim veya satış yoluyla giderilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.
Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Dava, bir adet taşınmazdaki ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir.
Harç, özel ve tüzel kişilerin özel çıkarlarına ilişkin olarak kamu kuruluşlarının hizmetlerinden yararlanmaları karşılığında yaptıkları ödemelerdir. Yargı harçları da davanın konusu veya müddeabihin değerine göre taraflardan alınır. Harç alınmayacak durumlar ise 492 sayılı Harçlar Kanunun 13. maddesinde hüküm altına alınmıştır. Ortaklığın giderilmesine ilişkin dava sonunda ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmesi halinde, 492 sayılı yasaya bağlı (1) sayılı tarifenin “Yargı Harçları” başlıklı (A) bendinin III fıkrasının 1/b maddesi uyarınca karar tarihi dikkate alınarak tahsili gereken harç oranı düzenlemiştir.
Somut olayda, 2 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine ve satış bedeli üzerinden tarafların hisseleri oranında binde 9 harç alınmasına karar verilmiştir. 492 sayılı yasanın 13/j maddesi uyarınca Hazine harçtan muaftır. Mahkemece, davalı Hazineden harç alınmasına karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının üçüncü bendinde yer alan “kaydına” kelimesinden sonra gelmek üzere “Hazine harçtan muaf olduğundan Hazine payından harç alınmasına yer olmadığına” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 17.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.