YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/18211
KARAR NO : 2013/1369
KARAR TARİHİ : 28.01.2013
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık … hakkında verilen beraat kararına yönelik olup, mağdur sanık …’ın işlediği iddia edilen şantaj suçundan verilen beraat kararını kapsamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Sanığın, mağdur … …’nun en büyük hissedarı ve yöneticisi olduğu Akademi Ofset Matbaacılık Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin fabrika binasının bulunduğu arsayı almak için Vakıfbank’tan 2.500.000 Euro kredi almayı düşündüğünü bildirmesi üzerine, Vakıfbank’ın teyzesinin oğlu müşteki Bakan’a bağlı olduğunu, bakan nezdinde hatırının sayıldığını, 78.000 TL vermeleri halinde kendisi ile görüşüp krediyi çıkarabileceğini söylediği, banka tarafından istihbarat raporunun olumlu bir şekilde hazırlanmasının ardından, mağdur … …, mağdur sanık … ve tanık …’in ortak oldukları Epilson İnşaat ve Danışmanlık Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin hesabından sanığın hesabına 78.000 TL’nin havale edildiği, bu aşamada sanığın Vakıflar Bankası Genel Müdürü tanık … ile görüşerek bahse konu kredinin verilmesi hususunda yardımcı olunmasını istediği, akabinde genel müdürlük tarafından kredi talebinin reddedilmesi üzerine adı geçen Genel Müdür ile tekrar görüşen sanığın kararın değiştirlmesini ve kredinin onaylanmasını istemesine rağmen, kredinin verilmediği, Epilson İnşaat ve Danışmanlık Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin diğer ortağı ve mağdur … … ile sanığın tanıştıran kişi olan mağdur sanık …’ın sanıktan şirket hesabından verdiği parayı istemesi üzerine sanığın 28.000 TL yi nakit olarak iade edip, kalan 50.000 TL için kendi hesabından çek keşide ettiği, çekin günü gelmeden sanığın bankaya ödemeden men talimatı vermesi üzerine parayı alamayan mağdur sanık …’ın, mağdur …’in özel kalemini arayarak durumu bildirdiği somut olayda; suça konu 78.000 TL nin sanık …’e borç olarak verildiği ileri sürülmüşse de, tarafların borcun kimden istendiği ve kim tarafından verildiğine dair aşamalardaki beyanlarının kendi içerisinde ve karşılıklı olarak çelişkiler içermesi, Akademi Ofset Matbaacılık Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin yöneticisi …’nun ve şirket müdürü …’ın kredi talebinde bulunulmadığına ilişkin beyanlarına rağmen, şube müdürü …’ın beyanları ve Vakıfbank Dolayoba Şubesi’nin 17.12.2006 tarihli kredi talebinin reddedildiğine dair cevabi yazısı, …’un hem kredi talebinde bulunan şirketin hem de sanığa para gönderen şirketin yönetim kurulu başkanı olması, Vakıflar Bankası Genel Müdürü tanık ….’ın sanığın kredi talebi aşamasında ve kredinin reddinden sonra iki kez kendisi ile görüştüğünü ve kredinin onanması için ısrarcı olduğunu belirtir beyanları, … ve Bakanlık özel kalem müdürü tanık …’ın aralarında geçen 12.01.2007 tarihli konuşma dökümünü onaylayan beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kamu görevlileri nezdinde hatırı sayıldığını ileri sürerek belli bir işin görüleceği vaadiyle menfaat temin etmek suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyeti yerine, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.