Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2011/21623 E. 2013/5497 K. 26.03.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/21623
KARAR NO : 2013/5497
KARAR TARİHİ : 26.03.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Kamu davasına katılma istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen şikayetçi …’un 5271 sayılı CMK’nın 260/1.maddesine göre, sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenip şikayetçinin 5271 Sayılı CMK’nın 237/2 ve 238.maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek, katılanlar vekilinin temyiz isteğinin yapılan incelemesinde;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; Sanığın alacağına karşılık olarak katılan …’ye ait olan fakat katılan …’in iş yerinde bulunan 8 adet şanzumanı, …’i arayıp, kendisini …‘nin elamanı olarak tanıtıp ve telefonu …’ye verdiğini söyleyip sesini taklit ederek Bilal’e şanzumanları kendisine teslim etmesini söyleyerek, şanzumanların teslimini sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği sübuta ermesine rağmen sanık ile katılan … arasındaki hukuki ilişkinin doğru olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirmiş katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.