Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2011/21646 E. 2013/6644 K. 10.04.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/21646
KARAR NO : 2013/6644
KARAR TARİHİ : 10.04.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Somut olayda; Katılan tarafından işletilen tırın sürücüsü olan sanığın söz konusu araçla başka bir ülkeye yaptığı iş yolculuğu dönüşünde araçta bulunması gereken yakıt miktarından az bir mazotla ve içerisinden kriko gibi aletlerinin alınmış olarak benzinliğe bırakıp gitmek suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği belirtilerek açılan davada; sanığın, aracı ve anahtarlarını benzinliğe bırakıp sanığa haber verdiğini kendisinin bıraktığında aracın malzemelerinin tamam olduğunu, araçta yaklaşık 100 litre mazot olduğunu daha fazla kalmasının gerekmediğini belirtir beyanı 31.03.2007 tarihli görgü tespit tutanağında belirtilen aracın sol kapı kilidinin sert bir cisimle oynanıp kilit içerisindeki metal bir parçanın kırılmış olması dışında herhangibir zarar bulunmadığının belirtilmiş olması, aracın sanığa ne kadar benzinle hangi malzemelerle teslim edildiğine, sanığa benzin için verilen para miktarına ilişkin bir belge bulunmaması karşısında maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmaksızın ortaya çıkartılması açısından katılanın sanığa verdiği para miktarının, sanığın gidip geldiği mesafe ve yakıt miktarının belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.