Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2011/25332 E. 2013/8803 K. 13.05.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/25332
KARAR NO : 2013/8803
KARAR TARİHİ : 13.05.2013

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının görevlerini düzenleyen 14.maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir, ” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.
Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmünü amirdir.
İncelenen dosya içeriğine göre;
Serbest muhasebecilik yapan sanık …’in, Halil Elden’i çalışmadığı halde, muhasebeciliğini yürüttüğü sanık …’un vekil olarak takip ettiği inşaatlarda çalışıyor olarak göstererek sahte işe giriş bildirgeleri ve hizmet belgeleri düzenlediğinin iddia edilmesi karşısında, sanığın eylemlerinin sübutu halinde 3568 sayılı Serbest Muhasebecilik ve Mali Müşavirlik Kanunu’nun 47.maddesi uyarınca 5237 sayılı TCK’nın 204/2 maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı anlaşılmakla;
Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye göre resmi belgede sahtecilik suçunun cezasının, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 204/2.maddesinde 3 yıldan 8 yıla kadar hapis; dolandırıcılık suçunun ise aynı kanunun 158/1-e-son maddesi uyarınca 3 yıldan 7 yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;
İddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanunu’nun değişik 14.maddesi gereğince temyiz inceleme görevinin Yüksek (11.) Ceza Dairesi’nin görevi dahilinde olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.