YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/47275
KARAR NO : 2012/2083
KARAR TARİHİ : 23.01.2012
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 3167 sayılı Kanuna Muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Gıyapta verilen hükmün 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca sanığa tebliğ edilerek kesinleştirildiği anlaşılmakta ise de, anılan maddenin uygulanabilmesi için gerekli ön koşul olan kendisine veya adresine aynı kanunun gösterdiği usullere göre daha önce yapılmış bir tebliğ işleminin bulunması veya tebliğ yapılmamış ise söz konusu Kanunun 35. maddesinin son fıkrasında gösterilen istisnai durumlardan birinin oluşmasının gerekli olması karşısında; gerekçeli kararın tebliği için sanığın bilinen son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesi dışındaki maddeleri uyarınca çıkartılmış tebligat bulunmaması sebebiyle anılan kanun maddesi uyarınca doğrudan yapılan tebligatın geçerli sayılamayacağı Tebligat Tüzüğünün 55/2. maddesi yollamasıyla aynı Tüzüğün 28. maddesinde adres araştırmasına yönelik olmak üzere belirtilen şekil şartları yerine getirilmeden yapılan tebligatın da geçerli sayılamayacağı cihetle, temyizin süresinde olduğunun anlaşılması karşısında sanık müdafii tarafından verilen 16.07.2008 tarihli kanun yararına bozma talebini içeren dilekçenin,7201 sayılı kanunun 32.maddesi uyarınca öğrenme üzerine verilen temyiz dilekçesi olarak kabulü ve temyizin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;
Sanığa atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun gerektirdiği cezaların miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre, hesaplanan beş yıllık dava zamanaşımının son kesici işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 29.09.2005 ile inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.