YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/11415
KARAR NO : 2012/41893
KARAR TARİHİ : 24.09.2012
Dolandırıcılık suçundan sanık …’nun Türk Ceza Kanunu’nun 157/1, 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 1000.00 YTL.adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Çorum 2.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12.03.2007 tarihli ve 2006/291 esas, 2007/78 sayılı karar aleyhine vaki temyiz istemi üzerine bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2009 gün ve 2007-143545 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş, Dairemizin 29/05/2012 gün ve 2011/13617 Esas 2012/37969 sayılı kararıyla hükmün Onamasına karar verilmiştir.
6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 Sayılı CMK.nın 308.maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan itiraz üzerine Dosya incelenerek gereği düşünüldü.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,
Dairemizin 29/05/2012 gün ve 2011/13617 esas 2012/37969 sayılı kararının KALDIRILMASINA,
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas olabilecek ilamı bulunan sanık hakkında TCK.nun 58.maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir; ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/06/2012 gün ve 2011/15-440 2012/229 sayılı kararı da nazara alındığında, sanığın, cep telefonuna kılıf baktığını söyleyen katılan …’e cep telefonu dükkanı olduğunu, kendisine kılıf vereceğini söylemesi üzerine katılanın cep telefonunu sanığa teslim ettiği, vitrinlere bakarken sanığın olay yerinden kaçarak uzaklaştığı, katılanın geçerli rıza olmadan telefonun zilyetliğini geçici olarak sanığa devretmesi karşısında sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının saklı tutulması suretiyle, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.